ساخت سکوهای سریع پرتاب موشک در ایران ، هواناو پیروزان سبد صادارت نظامی را غنی تر می نماید؟

به گزارش وبلاگ علی بابا، نیروهای مسلح در سال های اخیر به توانایی طراحی و ساخت بسیاری از تجهیزات مورد احتیاج دست یافتند که هواناوها از جمله آنها هستند.

ساخت سکوهای سریع پرتاب موشک در ایران ، هواناو پیروزان سبد صادارت نظامی را غنی تر می نماید؟

به گزارش وبلاگ علی بابا به نقل از تسنیم، در میان ادوات نظامی دریایی، هواناو (hovercraft) از جمله مبتکرانه ترین طرح ها بود. این وسیله روی بالشتکی از هوا در ارتفاع بسیار اندکی از سطح آب نهاده شده و به این ترتیب از مقاومت بسیار بالای آب در برابر حرکت رها شده و به واسطه موتور ملخی دیگری به جلو حرکت می نماید. در نتیجه سرعت حرکت هواناو نسبت به سایر شناورهای دریایی مرسوم بسیار بالاتر و در حدود 2 تا 3 برابر است.

هواناو می تواند به همان ترتیبی که روی سطح آب حرکت می نماید، در خشکی نیز در صورت عدم وجود عوارض به راحتی حرکت کند. در نتیجه هواناو برخلاف سایر شناورهای دریایی احتیاج به اسکله و لنگرگاه ندارد.

به واسطه قابلیت های حرکتی، هواناوها می توانند در هر دریا یا رودخانه با هر عمقی و هر ساحلی با هر شرایطی از ساحل شنی گرفته تا نواحی باتلاقی، لجنزار و حتی محیطهای مرداب و نیزار حرکت نمایند. از این رو بسیار انعطاف پذیرتر از قایق ها بوده و نسبت به بالگردها نیز ارزانتر هستند.

در مجموع این قابلیت ها سبب شده تا هواناو یکی از ادوات آبی خاکی ارزشمند باشد هر چند که مسائل و معایب خاص خود را نیز دارد؛ معایبی که به مرور در طی دهه های گذشته سعی در برطرف آن توسط مهندسان شده است.

در ایران دو نوع هواناوها از پیش از انقلاب خریداری و در اختیار نیروی دریایی ارتش نهاده شد.

این هواناوها بعدها در دوران جنگ تحمیلی رژیم بعث عراق علیه ایران در مأموریت های پشتیبانی، حمل نقل نفرات و مهمات و تجهیزات به کار گرفته شدند.

از اولین روزهای دفاع مقدس هواناوها وارد عملیات پشتیبانی از خرمشهر و آبادان شدند به طوری که پس از محاصره آبادان تا مدتها تنها از طریق هواناوها تدارکات رزمندگان این شهر و جابجایی نفرات به انجام می رسید. این هواناوها بیش از 10هزار ساعت پرواز عملیاتی در بیش از 4 عملیات عظیم دوران دفاع مقدس انجام دادند. تعمیر و عملیاتی نگه داشتن این وسائل از همان دوران جنگ در دستور کار نیروی دریایی ارتش داشت.

هواناو سنگین BH-7 و هواناو متوسط SR.N6

پس از انتها جنگ نیز شرکت هواپیماسازی ایران (هسا) مستقر در اصفهان از مجموعه شرکت های تابعه وزارت دفاع مسئولیت تخصصی تعمیرات سنگین و بازسازی و بهسازی هواناوهای نیروی دریایی ارتش را بر عهده گرفت.

یکی از هواناوهای SR.N6 بازسازی شده در صنایع هسا؛ ارتفاع بسیار پائین هواناو در حالت توقف، قابل توجه است

در اواخر دهه 1370 اولین هواناو بومی به نام یونس با مأموریت حمل بار و سرنشین ساخته شد. این هواناو قابلیت حمل 26 سرنشین و تا 2 تن بار را داشت. سرعت بیشینه آن 80 کیلومتر بر ساعت بود و برد بدون سوختگیری آن به 600 کیلومتر می رسید. در سال های بعد، یونس6 به عنوان هواناوی 6 نفره برای مأموریت های امداد و نجات و تدارکات سبک در وزارت دفاع به فراوری انبوه رسید.

هواناو یونس

هواناو سبک یونس-6

در آبان سال 1391، هواناوی به نام تُندر که بر اساس SR.N-6 در هسای اصفهان ساخته شده بود به نیروی دریایی ارتش (نداجا) تحویل داده شد. از جمله معینات آن می توان به طول 14.76 و عرض 6.6 و ارتفاع (تا سامانه تغییر گام ملخ) 4.57 متر، تناژ جابجایی 11.3 تن، ظرفیت حمل 30 نفر سرباز با سرعت بیشینه 95 کیلومتر بر ساعت اشاره نمود. در ساخت سازه و بدنه این هواناو از مواد فلزی و کامپوزیت های غیرفلزی استفاده شده است.

پرتابگر راکت 11 فروندی 107 میلیمتری (رنگ آبی) و پرتابگر موشک کروز ضد کشتی و رادار جستجوی سطحی (رنگ قرمز)

هواناو تندر

نمایش اجزا داخلی هواناو تندر

در سال 1390 خبر از نصب سامانه های موشکی روی هواناو در نداجا منتشر و هواناوهای BH-7 این نیرو به دو پرتابگر موشک کروز ضد کشتی نور با برد 120 کیلومتر مجهز شدند. این برای اولین بار در دنیا بود که یک هواناو یا هاورکرافت به سامانه موشکی مجهز می شد و حتی تدوین استانداردهای لازم برای این امر نیز در خود نداجا صورت پذیرفته است. به علاوه این نیرو اولین نیروی نظامی دنیا است که به صورت عملیاتی اقدام به شلیک موشک کروز سنگین از هواناو در حال حرکت کرد.

موشک کروز نور نصب شده روی هواناو BH-7

با توجه به سرعت حرکت بسیار بالای هواناو و در نظر داشتن مسائل تعادل و پایداری، اجرای این امر احتیاجمند مطالعات و تحلیل های تخصصی بود که توسط متخصصان نداجا به انجام رسیده و در رزمایشی در دهه 1390 این شلیک به صورت عملیاتی به انجام رسید. با توجه به عملیاتی شدن موشک های کروز قدیر با برد 300 کیلومتر، امکان تجهیز هواناوهای سنگین نداجا به این موشک نیز به راحتی ممکن است.

در سالهای بعدی تصاویری از ماکت دو نمونه هواناو با طراحی جدید منتشر شد که توسط سازمان صنایع دریایی وزارت دفاع در دست اقدام قرار داشت. یکی از آنها نمونه ای غیرنظامی با مأموریت حمل مسافر و عملیات جستجو و نجات بوده که طول 20 و عرض 8.4 و ارتفاع 4.55 متر داشته و قابلیت حمل 22 مسافر را با سرعت 80 کیلومتر بر ساعت دارد. این هواناو دارای دو ملخ محصور یا داکتد فن بوده که علاوه بر طراحی ظاهری پیشرفته تر آن، از جمله تفاوت های آن با نسل هواناو یونس است.

طرح هواناو جدید مسافربری و امداد و نجات

نمونه دیگر که آن هم از دو ملخ محصور استفاده می نماید مخصوص عملیات ترابری نظامی ساخته شده و دارای معیناتی همچون طول 25.8 و عرض 13 و ارتفاع 5.9 متر بوده و توان حمل 8 تن بار را دارد. این شناور که عمده بدنه آن از کامپوزیت های غیرفلزی ساخته شده به سرعت 90 کیلومتر بر ساعت دست می یابد. یک درب شیبدار (رمپ) در جلو و کابین خلبانان بر بالای کابین حمل سربازان از مشابهت های طراحی این هواناو با نمونه BH-7 علاوه بر طول و عرض آن است. ارتفاع کمتر این هواناو به لطف به کارگیری دو ملخ کوچکتر محصور به جای ملخ عظیم و یک تنی در BH-7 حاصل شده است. دو صندلی در عرشه های کناری این هواناو می تواند محل قرارگیری تسلیحات راکتی و موشکی باشد.

طرح هواناو جدید ترابری نظامی

استفاده از فن محصور یا داکتد فن مزیت های متعددی به همراه دارد که ناشی از کاستن از اثرات جریان القایی در نوک ملخ ها است. این اثرات القایی سبب کاهش رانش فراوریی، افزایش مصرف سوخت، ایجاد ارتعاشات سازه ای، ایجاد نویز یا سر و صدای زیاد و در مجموع کاهش بازدهی می گردد. با استفاده از فن محصور می توان تمام این اثرات نامطلوب را کاهش داد. به علاوه می توان با فرض یک میزان رانش معین، با استفاده از فن محصور در قطر ملخ کمتری به رانش مورد احتیاج نسبت به ملخ آزاد دست یافت.

  • پیروزان؛ پیشرفته ترین هواناو ایرانی

اما در آذر 1398 جدیدترین اخبار از طرح هواناوهای پیشرفته بومی توسط فرمانده نیروی دریایی ارتش در مصاحبه اختصاصی با تسنیم اعلام شد. به گفته امیر دریادار خانزادی، هواناوهای رده پیروزان نسل جدید هواناوهای نظامی خواهند بود که به خدمت نداجا در می آیند.

پیروزان با اتکا به مفاهیم پیشرفته طراحی از سطح مقطع راداری بسیار کمتری برخوردار بوده، ارتفاع آنها نسبت به نمونه های فعلی به یک سوم کاهش یافته ولی همان تناژ و ظرفیت را دارد. سامانه رانش هواناوهای نسل پیروزان از دو ملخ تشکیل شده است.

به علاوه موشک های ضد کشتی کروز روی این هواناو نصب می شوند با این تفاوت که پرتابگر آنها متحرک بوده و قابلیت بلند شدن پیش از شلیک و سپس جمع شدن پس از شلیک را دارد. این امر علاوه بر یاری به کاهش سطح مقطع راداری سبب کاهش نیروی مقاوم هوا و کاهش مصرف سوخت نیز به میزان محسوسی می گردد. نکته مهم دیگر این است که هواناوهای نسل پیروزان به سامانه های شناسایی سونار مجهز شده و قابلیت شلیک اژدر نیز به آنها اضافه شده است.

بخش انتهایی سازه هواناو جدید پیروزان

به گفته امیر خانزادی سازه و بدنه دو فروند هواناو پیروزان ساخته شده و در زمان انجام مصاحبه یعنی آذر 1398، در مرحله نصب تجهیزات نهاده شده اند. از این رو احتمال داده می گردد که هواناوهای پیروزان در زمره دستاوردهای سال جدید نیروی دریایی ارتش قرار بگیرند.

از تصویر منتشر شده از بازدید امیر دریادار سیاری معاون هماهنگ نماینده ارتش از کارگاه ساخت هواناو پیروزان به نظر می رسد که عرض این هواناو حداقل 8.5 متر قابل تخمین است. همچنین در صورتی که در مصاحبه امیر خانزادی مقایسه پیروزان با BH-7 مد نظر بوده باشد، ارتفاع پیروزان نیز در حدود 3.5 تا 4 متر قابل تخمین است. انتظار می رود که سرعت پیروزان در محدوده 90 تا 110 کیلومتر بر ساعت باشد.

از دیگر نکات قابل طرح در خصوص پیروزان بر اساس تصویر منتشر شده، فضای قابل توجه در داخل بدنه است که امکان پذیرش خودروهای راهکنشی (تاکتیکی) سفیر را ممکن می سازد. با توجه به تصویر دو خودروی سفیر به راحتی در کنار هم در عرض کابین پیروزان می توانند قرار بگیرند که از این نظر در مقایسه با یک خودروی سفیر که در شرایط عادی در عرض کابین BH-7 جای می گیرد بهتر است. این خودروها حامل انواع تسلیحات شامل راکت انداز 107 میلیمتری، توپ 106 میلیمتری بدون عقب نشینی، موشک های ضد زره و خمپاره انداز 81 میلیمتری هستند.

هواناو BH-7 در مأموریت آبی-خاکی در حال حمل خودروهای تاکتیکی جیپ

با توجه به معینات اعلام شده برای پیروزان به نظر می رسد این هواناو یک بازطراحی از هواناوهای امداد و نجات یا ترابری نظامی طراحی جدید باشد که به آن اشاره شد. زیرا مفاهیم طراحی مورد اشاره و استفاده از دو ملخ با ارتفاع کمتر در عین ظرفیت و تُناژ نمونه های فعلی، مواردی است که در این دو هواناو مشاهده می گردد.

متخصصان کشورمان پس از سال ها تعمیر و نگهداری و بهسازی و نیز بازسازی چندین هواناو اقدام به طراحی و ساخت هواناو در رده های مختلفی نموده اند و در ادامه این جهت با طراحی نسل جدید از هواناوهای نظامی اقدام به برطرف احتیاج نیروهای مسلح کشور به هواناوهای پیشرفته با قابلیت های تسلیحاتی و سامانه های پیشرفته شناسایی نموده اند. این هواناوها نقش پررنگی در ارتقاء ناوگان و در ادامه جایگزینی با نمونه های قدیمی در حال خدمت داشته و در آینده نیز می تواند در زمره محصولات دفاعی صادراتی ارزشمند برای کشورمان باشد.

منبع: همشهری آنلاین

به "ساخت سکوهای سریع پرتاب موشک در ایران ، هواناو پیروزان سبد صادارت نظامی را غنی تر می نماید؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "ساخت سکوهای سریع پرتاب موشک در ایران ، هواناو پیروزان سبد صادارت نظامی را غنی تر می نماید؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید